Verslag Blue Bear Adventure Race 2019

Door Edwin en Renata Gierkink

Zaterdagmorgen 23 februari ’s ochtends om 5.30 uur ging de wekker. Een uurtje later zouden Henk en Lia ons op komen halen voor onze eerste deelname aan de Blue Bear Adventure Race te Berlicum. Een jaar eerder ook al mee willen doen, maar toen helaas door ziekte af moeten zeggen. 2 kopjes koffie, wat broodjes en kwark achter de kiezen en daar kwam Lia ons al ophalen. “Zin in?” ja, enorm, maar voor ons ook nog niet duidelijk wat ons te wachten stond. 9 uur actief brengt toch wat twijfel met zich mee. Maar goed, we maken er gewoon een leuke dag van en “doen ‘t rustig aan”. Prachtig weer, maar toch ook nog bevroren akkers, dus de eerste uren van de  race toch nog maar een extra jasje aan bedachten we ons. Eenmaal bij de sporthal aangekomen, mountainbikes klaar maken en melden voor de briefing. Lekker kopje koffie en om klokslag 8.15 een briefing door Teun die niets te vragen en aan twijfel over liet.  De start van de race was voor de wedstrijdklasse om 9.00 uur 3.9 km verder op een veld. Dus een eerste kaart al even goed bekeken om in 12 minuten ter plekke te zijn. Tip van de dag : “zie geen beren op de weg!!!”

Op de startlocatie stond menig team al te popelen van ongeduld. We konden de kunst en richting van vertrek mooi afkijken van de wedstrijdteams, maar wellicht moesten we een andere kant op, dus niet te veel af laten leiden. Na het startschot snel naar de enveloppen. Hierin zat de eerste kaart waarop CP‘s ( checkpoints) waren ingetekend die we als team moesten zoeken. Geen doorsteken vandaag, de paden en wegen volgen, dat was ons reeds uitgelegd. In de enveloppe zat ook de knipkaart en een globaal wedstrijdschema dat ons zou kunnen helpen om de dag goed in te delen. De proloog bestond uit een run waarbij we 4 CP’s konden vinden. 3 vonden we er snel  en de 4e besloten we niet op te halen, daar dit te veel tijd zou vergen. Onze snelheid als 50 +ers is immers niet geheel meer wat we zelf wel zouden willen. Terug naar de startlocatie alwaar we een nieuwe  kaart kregen aangereikt voor een route die we met de mountainbike moesten afleggen.

Nog niet geheel warm en volop tegen de frisse wind in kilometers langs een beek op. Ademhaling nog niet rustig, en fanatiek op pad. “Rustig aan doen” hadden we vanmorgen nog bedacht, maar dat is meteen anders als je een startschot hebt gehoord en om je heen de wedstrijdspirit van de andere teams ziet. Weer een aantal CP’s vrij vlot gevonden, maar de aanwijzing op de knipkaart  “schuine boom” in een bos is niet altijd meteen een duidelijke… Ah, daar een bukkend lid van een ander team, daar moet het CP dan wel zijn….. Yes weer een knijper gevonden en bedankje naar andere team. Gelukkig konden we zelf ook andere teams onze dienst bewijzen. In de recreatieve klasse is het heerlijk dat de strijd vooral sportief is en men elkaar best van een gunst voorziet. In de wedstrijdklasse probeert men elkaar soms nog wel eens op het verkeerde been te zetten en /of verkeerde kant op te sturen wat het vinden van een CP betreft had ik al eens begrepen tijdens een andere race. Hierna naar WP 2 waar steps voor ons klaar stonden, Steps met kruiwagenwielen, die we onderweg hier en daar nog wel eens vervloekt hebben. Voordat we aan de stepetappe begonnen nog even 2 special tasks. Triangels, gelukkig een makkie voor Edwin en mij en daarna een gezamenlijk sjouwklusje met een dikke plaat staal van sponsor H.  Steppen op kruiwagenwielen, wij zullen het niemand aanraden. Maar goed, op pad. Fietspad op langs een grote weg, viaduct in zicht dwars over ons fietspad heen, waar we overheen moesten. Nog even gekeken of we tegen de bult op konden lopen om zo bovenop de viaduct de weg te vervolgen, maar afsnijden mocht niet dus we besloten om een extra lusje te steppen om even later bovenop de viaduct te komen.

Op naar Wisselpunt 3,  nog steeds met de kruiwagenwielen step (pffffffffff). CP’tje hier, CP’tje daar opgehaald , special task waarbij we voor het eerst deze dag met ons kompas een berkenboomstronk moesten zoeken. En toen….. weer op de step naar wisselpunt 4, Ah, daar was de doolhofpuzzel die we voorafgaand aan de run ook al via de nieuwsbrief hadden ontvangen en proberen in te tekenen maar ons en onze kinderen ook niet gelukt was omdat en “blauwe beren”op deze puzzels waren geprint. Nu kregen we de puzzel  zonder beren, maar omdat we er thuis al redelijk wat tijd aan besteed hadden en geen oplossing hadden kunnen vinden, zeker niet als er nog een extra melding komt dat “A” nu B” is leek het ons beter om de zandbulten maar op te lopen en CP’s te gaan zoeken. Eén CP leverde zelfs 2 punten op, die moesten we dus zeker hebben. Hierna zandvlakte over en op weg naar een uitkijktoren, waarop we ons volgende CP verwachten, echter lag daar een kaartje met foto naar de plek beneden waar de knijper echt bevestigd was. Weer één erbij. Je hebt geen idee of het goed gaat of niet , geen idee hoe de andere teams het doen. De andere teams komen vaak uit de voor ons  meest vreemde andere richtingen aangestormd, waarbij twijfel ontstaat of we het zelf allemaal wel zo goed doen…. Niet af laten leiden, ons eigen ding op ons eigen tempo doen. En dat betekende inmiddels ook af en toe wandelen. We wilden het rustig aan doen…… maar niet echt, dus de pas er weer in!!

Terug bij de startlocatie WP 4 . Tja die steps lagen er nog steeds, dus ze moesten nog een etappe mee! 2x links, 2 x rechts, zoveel mogelijk wisselen van been op de stepplank tijdens het steppen, dan ging het nog redelijk. Net op tempo… “ff wachten Renata, weer even op de kaart kijken waar we zijn”. Edwin is een secure navigator, ik neig nog wel eens naar “kijk daar gaan de anderen, er achter aan!” In deze etappe, 2 x een klimboom  om een CP-punt te pakken. Of het er nog zo charmant uitzag met de stijve stepbenen? Denk het niet, maar toch weer CP’s binnen. Retour naar startpunt WP2 en eindelijk weer een zadel onder de billen en met de mountainbike op pad om maximaal 10 CP’s te kunnen halen. Dat zou ons wat tijden betreft niet gaan lukken, dus bewuste keuze voor 6 CP’s en en fraaie fietsroute en daarna weer naar onze allereerste startlocatie van de dag. Psychisch dingetje overigens! Vanaf dat moment nog ongeveer 3 uur wedstrijd te gaan. Weer 2 special tasks met een loodzwaar dik touw een dikke vrachtwagen band rond trekken en katapultschieten. Yes , raak gemikt bij de 2e poging en weer door! Een run dit keer. We hadden al diverse teams in de bossen zien rondstruinen. Ook hier een bewuste keuze gemaakt om 3 CP’s te pakken, maar die laatste nr 45 konden we niet vinden. Hey daar kwam een wedstrijdteam aangelopen, “waar gaan jullie naar toe?,  naar 46, wij 45 , dan moet je terug……. Op dat moment de kluts helemaal kwijt en gezien de tijdslimiet besloten om terug te gaan naar het wisselpunt, want 17.00 uur kwam langzaam in zicht en deze etappe moest volledig uitgevoerd worden om voor het klassement mee te blijven doen. Maar zo ver was t nog niet , de organisatie had nog weer een fraaie bike-etappe met 4 te behalen CP’s voor ons in petto.

Het volgende wisselpunt was de sporthal waar we de dag begonnen waren met koffie, oh wat hadden we daar nu ook zin in…. Maar de koffie liet nog even op zich wachten, eerst een paar straten verderop een stam hout opgehaald met ons tweeën, stam op de nek en weer terug naar veldje achter sporthal, stam doormidden gehakt en toen…. Volgende etappe: Weer run/steppen! Dit keer op kickbikes die heeeeeeeel wat soepelder liepen dan de steps die we eerder deze dag tot onze beschikking hadden. Edwin hardlopen, ik op de kickbike, Edwin voorbij , 50 mtr verder step tegen de heg, zelf hardlopend verder, Edwin op de kickbike, mij weer voorbij etc etc. Maar tijd voor 1 CP in deze etappe. Beschrijving “Hoge hulst” in een bos met heel veel hulst. Maar ja , daar zagen we een witte stip op de stam, dat zou de aanwijzing moeten zijn dat daar een knijper te vinden is. En , ja hoor aan de achterzijde, duikend onder de hulsttakken weer een CP gepakt. Tot nu toe in alle etappes nog voldoende CP’s gevonden en dus op naar de op één na laatste etappe met kanovaren.  3 minuten over vijf arriveerden we er. De 3 CP’s van deze verplichte route moesten we zelf intekenen op de kaart. Kickbike in de kano, zwemvesten aan, omdat we wat in de achterhoede arriveerden alleen nog maar XL of ieniemienie maatjes. Maar daar gingen we het laatste uur van de wedstrijd in. Wat een stroming in het water, we peddelden wat we konden, vonden alle 3 CP’s en daarna nog één keer opladen het laatste stukje van de wedstrijd in.

Ai, Edwin even kramp in de kuit bij het uitstappen van de kano. Gelukkig snel hersteld en weer rennen en kickbiken om de laatste 4 CP’s te pakken. Deze waren niet al te moeilijk te vinden. Gezien de deadline die voor alle deelnemende teams gold, kwam iedereen ongeveer op hetzelfde moment terug in het dorp, waardoor elkaars vondsten wat knijpers en CP’s betrof geen geheim was. Allemaal gevonden dus. Wat was toen ook al weer de opdracht? Oh ja,  eerst de kickbikes inleveren en dan pas finishen. Zo gebeurde en stijf, moe maar zeer voldaan en gelukkig richting finish en daar samen de bel luiden. Team 60 Mi amigo was binnen. Weer was de verzorging top en de ontvangst enthousiast. Even later ook Henk en Lia bij de bel. Ook hun spiertjes hadden het deze dag weer volgehouden. Fietsen weer op de auto en toen tijd voor een lekkere douche. Daarna stond er een heerlijk chinees buffet klaar voor alle deelnemers en vrijwilligers. Om exact half 8 de prijsuitreiking en wat schetste onze grote verbazing. Een 2e plek bij de recreanten mixed teams. Helemaal niet verwacht en ook de hele dag niet bezig geweest met een klassement. 2 prachtige houten beren als prijs en een tas vol gadgets was onze beloning voor een dag sportief plezier.

Tot slot nogmaals een enorm groot compliment aan de organisatie, Teun de Laat,  Stephan Meulenbroek en Bart de Laat, maar ook al die andere vrijwilligers,  groot maar ook enkele kleine J,   die deze dag vrolijk, vriendelijk en behulpzaam voor ons klaar stonden. Volgend jaar proberen wij er in ieder geval zeker weer bij te zijn. Het zou dan de 5e keer worden dat deze race georganiseerd wordt.

We hebben op verzoek van Teun geprobeerd om een kleine indruk te geven van onze ervaringen.  Voor ons is de Blue Bear Adventure Race een echte aanrader dus!!!